Vertrouwen komt te voet en gaat te paard.

Volgens van Daele is vertrouwen  “Het geloof in iemands goede trouw en eerlijkheid” De vraag in dit verband zou kunnen zijn,  kunnen we binnen de VvE nog voldoende vertrouwen in elkaar opbrengen? Binnen VvE’s zie je toch dat eigenaars niet altijd en onvoorwaardelijk vertrouwen hebben in een bestuur of de beheerder. Een VvE is wat dat betreft als onze maatschappij en vaak hoor ik de opmerking “ik vertrouw het niet”. Tegenwoordig doet zich de vertrouwenskwestie voor op allerlei maatschappelijke niveaus denk daarbij aan de illegale praktijken van hackers op uw PC, foutieve declaraties bij politici en het gebrek aan vertrouwen in de Rijks en lokale overheden en duistere verkooppraktijken via internet.

Zowel een bestuur en de beheerder hebben het vertrouwen nodig van de leden van de VvE om goed te kunnen functioneren. Maar let op; daar moet hard aan gewerkt worden door alle betrokkenen. De wijze waarop een bestuur en de beheerder communiceren met de leden is vaak alles bepalend voor de onderlinge vertrouwensband.  En bedenk tevens dat het verwachtingspatroon bij de eigenaars van de VvE hoog is. In algemene zin is het toch zo dat de beheerder de VvE niet beter kan maken maar wel vanuit onverdachte hoek beter kan verklaren en daar moet een bestuur dus aan werken.

Soms hoor  je de uitspraak “vertrouwen? dat is trekken aan een dood paard” en over paarden gesproken, paarden spreken geen mensentaal dus spreek paard zei de rijinstructeur. Zo spreken VvE leden geen boekhoudtaal dus spreek begrijpelijk als het over financiële zaken gaat. Menige jaarrekening is voor de gemiddelde eigenaar vaak onbegrijpelijk en je moet er maar op vertrouwen dat het allemaal klopt. Maar in dit verband is de stelling“Vertrouwen is goed maar controle is beter” zeer op z’n plaats. Ik wil hierbij nog graag een oproep doen aan beheerders om een jaarrekening op te [laten] stellen die voor iedereen begrijpelijk is. Dat is een echte investering in vertrouwen.

De Beheerder.